B Planı

Bugün Saffet Emre Tonguç’un “B planım yok” cümlesiyle başlayan yazısını okudum. Yazı, bu cümleyle başlıyor ve “..Gideceğim başka bir ülkem ya da mavi mumlu davetiyeyle beni bekleyen bir yer..” diye devam ediyor.

Bilmiyorum kendisi yabancı bir ülkede yaşadımı ama inanın bir B planı olarak gidecek başka bir ülke ya da davetiyelerle sizi bekleyen bir yer olsa da, oralarda yaşamak hiç öyle uzaktan görüldüğü gibi özenilecek bir seçenek değil.

Bir çoğumuz eski siyah beyazlı Türk filmlerinde gurbet ellere gidenlerin geldiklerinde toprağı öptükleri sahneleri hatırlarız. Biraz abartılı olduklarını kabul etsek bile o sahnelerde bazen gözlerimizi yaşartan o duyguların oldukça gerçek olduğunu bu deneyimi yaşamış biri olarak söyleyebilirim.

Başka ülkelerde yaşamak oralara bir süreliğine tatil için gitmekten çok farklı. Tatile gittiğinizde kalacağınız süreyi ve o süre bittiğinde yine yuvanıza döneceğinizi biliyorsunuz. Ama yaşamaya başladığınızda her şey birden farklılaşıyor, siz artık turist olmaktan çıkıyor, onlardan biri haline geliyorsunuz.

Bunun anlamı artık etrafınızda alıştığınız dil konuşulmuyor ya da siz de konuşamıyorsunuz. Belki ülkenizde ki gibi korna sesi duymuyorsunuz, trafik düzgün akıyor, araç sahipleri yayalara saygılı , herkes kurallara uyuyor. Kısacası şikayetçi olduğunuz bir çok şeyi yaşamıyorsunuz.

Ama artık lastiğiniz patladığında kimse yanınızda durup yardım teklif etmiyor size. Hasta olduğunuzda kimse kapınızı çalmıyor. Sevincinizi, açınızı paylaşmalarını istiyorsanız onlara davetiye göndermenizi bekliyorlar.

Gerçekte hiç bir zaman onlardan biri olmuyorsunuz. Yıllarca o topraklarda yaşamış olsanız bile siz onlar için hep yabancı olarak kalıyorsunuz. Belki bu yüzden kendinizi kalabalıklar içinde yapayalnız hissediyorsunuz dahası öksüz kalıyorsunuz.

Uzaklarda bu yalnızlık duygusu öyle bir çöküyor ki içinize, döndüğünüzde, o toprağı öpme isteği o yüzden. İşte o yüzden uzun süre kendi dilinize yabancılaşan kulaklarınız türkçe konuşuluyor diye bayram etmeye başlıyor.

Yaldızlı davetiye ile olmasada başka bir ülkede yaşama şansım hala var. Ama ben o yalnızlık duygusunu yaşamak istemiyorum artık. Aynı zamanda bende tıpkı Saffet Emre Tonguç beyin yazdığı gibi;

“Terörü lanetlemekten, beylik laflar duymaktan çok sıkıldım. Ülkemin bir savaş bölgesi olarak görülmesinden, Ortadoğu’nun birçok ülkesinden daha tehlikeli olmasından rahatsızım”.

Ve ben sadece baharları degil tüm mevsimleri huzur içinde Buldan da yaşamak istiyorum…

buldan_yayla_golu_77

24.3.2016 Ms

Reklamlar

B Planı” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s